Het einde van het leven is een reis die iedereen alleen moet afleggen. Maar in de laatste dagen van paus Franciscus werd deze eenzaamheid verlicht door de liefde voor zijn medemens en door zijn onwrikbare vastberadenheid om tot zijn laatste ademtocht dicht bij mensen te blijven.
Via de ontroerende getuigenis van zijn chirurg en vriend, professor Sergio Alfieri, leren we een verhaal kennen dat zowel intiem als waardig is en het pontificaat van Franciscus weerspiegelt.
IJzeren wil tot het einde
Ondanks zijn zwakke gezondheid heeft paus Franciscus besloten zijn ambt ten volle te blijven uitoefenen. Als een kapitein die vastbesloten is om ondanks de storm aan boord te blijven, is hij talloze keren in het openbaar verschenen, gedreven door een missie die hij gezworen heeft te vervullen.
Op paasavond eet hij opnieuw een eenvoudige maaltijd met zijn geliefden en geniet hij van een zelfgemaakte taart, aangeboden door zijn trouwe chirurg. Hij lijkt opgewekt, gemotiveerd en klaar om de volgende dag de menigte te zegenen tijdens het Urbi et Orbi.
Als geloof kracht wordt in het aangezicht van ziekte
Wordt vervolgd op de volgende pagina
