“Ik heb een maand vrij genomen. Ik ga nergens heen totdat ik die gouden glimlach op je gezicht zie, oma.”
En Linda wist wat ze moest doen om Marlene weer te laten lachen.
Alleen ter illustratie | Bron: Pexels
Linda’s aanwezigheid was een grote hulp voor Marlene. Ze hoefde zich geen zorgen te maken over het koken voor zichzelf.
Er waren dagen dat Marlene rot brood at als avondeten, als ze geen zin had in een echte maaltijd. Maar nadat Linda was aangekomen, voelde ze zich weer op de been. Marlene had zich nog nooit zo ontspannen en gelukkig gevoeld.
Op een dag hoorde ze vreemde stemmen buiten haar kamer en ze ging op onderzoek uit. Ze was verrast. Linda had 9.000 dollar uitgegeven aan de renovatie van het huis en het repareren van het lek.
Ik wist al lang dat je opa’s mooie huis wilde opknappen. Ben je nu tevreden, oma?! Ik heb het gerenoveerd zodat je het mooie huis kunt vinden waar je met je opa in woonde. Vind je hem leuk?
Marlene was sprakeloos. Zo snel als haar fragiele benen het toelieten, liep ze naar Linda toe en omhelsde haar. Marlene had nog nooit zoveel gehuild als die dag op Linda’s schouders.
Marlene wenste vaak iets. “Ik wil sterven als ik de gelukkigste persoon op aarde ben!” Een week later ging zijn wens in vervulling. Marlene stierf in haar slaap en liet Linda achter met meer dan alleen een gebroken hart.
Een paar dagen na de begrafenis worden Linda en Brian naar het advocatenkantoor geroepen vanwege het testament van de overledene Marlene, waar ze niets van wisten.
Bij aankomst werd hen verteld dat er nog een onverwachte erfenis zou komen.
